William James'in bir tür "işbölümü” dediği, kişinin kendi ailesine duyduğu sevgi dışında yabancılara karşı hiçbir şey hissetmemesi, sevme yetisi yoksunluğunun en temel işaretidir.
Sevgi bir başkası tarafından etkilenme anlamunda bir "etki" değildir. Kökleri insanın sevebilme yetisine uzanan, sevilen insanın gelişip mutlu olması için harcanan çabadır.
Başkalarına karşı duyduğumuz sevgi kendimize olan sevginin almaşığı değildir. Tam tersine, kendine karşı sevgi, başkalarını sevebilme yetisine sahip olanlarda görülmektedir.