sarê

Yalan söylemeyi sevmiyorum. Çünkü insan ancak kendi kendini kandınlayor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dünya tüm anlamını yitirmişti. Her şey beni öylesine kabaca yaralıyordu ki, nesnelerin kavramını yitiriyordum, içimde beni tüketen bir tek şey vardı: Acım, eskisinden de güçlü göstermişti kendini, gizlenmek, ölmek, yok olmak isteyerek sıramın üzerine yıkıldım.
Acı korkunç bir şeydi! Neden bir anda gelmiyordu, neden büyük bir acı, geldiği gibi hemen geçmiyordu
Elinin elimi tuttuğunu duydum. Baba buydu işte. Yatıştığımı hissedene kadar uykuma gözkulak olan bir baba.
Pencereden bak, Zeze. Hava ne güzel, gökyüzü masmavi, bulutlar birer küçük koyunu andırıyor. Tam göğsündeki küçük kuşu özgürlüğe kavuşturduğun günkü gibi."