Sümeyra
@saryemus
Şu anda okuduğu kitaplar
Cenaze törenleri uzaklaştırmayı, yabancılaştırmayı, ölen kişiyi yolculuğuna, yas tutanları da onun yokluğuna hazırlamayı amaçlıyormuş gibi görünüyor.
Bir insana çabalamanın hiçbir anlamının kalmadığını ve her şeyin bittiğini söylemek insani değil.
“Babam öldü” ve “Babam ölüyor” tümüyle farklı iki cümle. İlki bir olgu, bir sonuçtur. İkincisi bir roman. Umut ve çaresizliğin birbirini besleyip alevlendirdiği uzun bir hikaye. Birinin oksijeni daima diğerinin ateşini harlar.
Bazen düşünüyorum da acı, en somut fiziksel acı, dünyadan ayrılmamızı kolaylaştırmak için gönderilmiş olmalı. O korku dolu saatlerde en korkunç olayı düşünmemek için.
Ölümü atlatamayacağımızı biliyorum. Ama en azından onu biraz daha erteleyebiliriz. Bir ölümü anlatmak, onu yaşamaktan daha kolay.