GÜMÜŞ YÜREK-2
Yolu kendi yaratanlara...
Öncelikle Damla'nın şu ana kadar çıkan iki kitabını da okuyanların neredeyse hepsi yazım dilinin şahaneliğine, insanı bir an durup bunu buraya bu cümlelerle nasıl anlattın diye düşündürdüğüne olan yorumuma katılacağına eminim. İlk kitapla ilgili incelememi de belki bir gün yaparım ama şimdi, daha iki gün önce bitiridiğim, sonuna olan merakım her sayfada arttığı için hızlıca okuduğum bu kitabı incelemeye koyulalım.
SPOILER YOK:
Söylemek isterim ki kitabın yazım dili bana puanımı yüksek vermeme neden olan en büyük etken. Sonrasında ise karakterlerin derinlikleri, gelişimleri. Eira'nın Nos'suz geçen zamanlarında onu unutmakla unutmamak arasında kaldığı yüzü böyle miydi gibi yaşadığı gitgelleri sizi bilmem ama benim çok hoşuma giden yerlerdi. Eira'nın zeki 
Gümüş Yürek 2 bir kız olarak ifade edilmesi, onu bunu çözmesi, ben çözemeden bilmesi arada sinirime dokunsa, kızım bir dur sen de her şeyi bilme diye sinirlendirse de bir yandan zeki bir karakter olduğu için eh, hadi iyi madem dediğim bir şeydi.
Eira'nın Nos'u ölümün pençesinden, Doğal Denge'nin elleri arasından almak isteğiyle çıktığı bu yolculukta karşılaştığı engeller, önüne çıkan zorluklar, maceralar ve feylerle bu kızcağızla birlikte yüzleşiyor, yeri geliyor onunla birlikte ağlıyor onunla birlikte merak ediyoruz. Sonunda ne olacak düşüncesine yalnızca Eira değil, biz de kapılıyoruz ve elbette ki size bu partta kitabın sonunda ne olduğunu söylemeyeceğim. İlk kitabı okuduysanız bunu da kaçırmayın diyorum ve Spoiler içeren bölüme usul usul kayıyorum.
SPOILER:
İki kitabı okuduysanız ya da gönder gelsin, ben spoilerdan korkmam diyorsanız söylüyorum, kardeşim bu Zaina niye hep geride kalıyor? Kızım azıcık sen de bizimle aksiyonlara katılır mısın? İlk kitapta en azından ortalarında bir yerde
Gümüş Yürek 2 bir kız olarak ifade edilmesi, onu bunu çözmesi, ben çözemeden bilmesi arada sinirime dokunsa, kızım bir dur sen de her şeyi bilme diye sinirlendirse de bir yandan zeki bir karakter olduğu için eh, hadi iyi madem dediğim bir şeydi.
Eira'nın Nos'u ölümün pençesinden, Doğal Denge'nin elleri arasından almak isteğiyle çıktığı bu yolculukta karşılaştığı engeller, önüne çıkan zorluklar, maceralar ve feylerle bu kızcağızla birlikte yüzleşiyor, yeri geliyor onunla birlikte ağlıyor onunla birlikte merak ediyoruz. Sonunda ne olacak düşüncesine yalnızca Eira değil, biz de kapılıyoruz ve elbette ki size bu partta kitabın sonunda ne olduğunu söylemeyeceğim. İlk kitabı okuduysanız bunu da kaçırmayın diyorum ve Spoiler içeren bölüme usul usul kayıyorum.
SPOILER:
İki kitabı okuduysanız ya da gönder gelsin, ben spoilerdan korkmam diyorsanız söylüyorum, kardeşim bu Zaina niye hep geride kalıyor? Kızım azıcık sen de bizimle aksiyonlara katılır mısın? İlk kitapta en azından ortalarında bir yerdeFelsefeyi Mizah Yoluyla Anlamak1000Kitap
Felsefeye giriş olarak düşünebileceğimiz, mümkün olduğunca basit dilde yazılmış, akıcı, çerez bir kitap. Onlarca fıkralar/komik benzetmeler/diyaloglar eşliğinde, çoğu zaman anlamakta ve hafızamızda tutmakta zorlandığımız; Akılcılık, duyguculuk, paradoks, pragmatizm, yararcılık, varoluşçuluk, matematik felsefesi, mantık, satori, telos, koan… benzeri ve çok daha fazlası konuları/terimleri/görüşleri/kuramları, eğlenerek anlayabilmemize olanak sağlıyor.
Kitap, ilahi bakış açısıyla yazılmış ve biz tüm kitabı ‘iki arkadaşın bir şeyler içerken aralarında yaptığı bir sohbet’ olarak okuyoruz. Anlatımın kısmen yoğunlaştığı ve ağırlaştığı yerlerde, bu iki arkadaşın kendi aralarındaki diyalogları birden araya giriyor. Bu da, dikkatimiz dağılmadan ve bunalmadan, daha uzun süre kitaba odaklı kalabilmemizi sağlıyor. Felsefe konuları -bilirsiniz- birçok kitapta sıkıcı, upuzun, ansiklopedik bilgiler yumağı olarak önümüze koyulur, o yüzden bu sohbet şeklinde anlatış fikrini başarılı buldum ve çok da hoşuma gitti.
Kitabın sonundaki sözlük bölümü de oldukça faydalı, iyi düşünülmüş.
Özellikle felsefeye yeni merak salmış ve nereden nasıl başlayacağını kestiremeyen kişiler için güzel bir kaynak olduğunu söyleyebilirim. Felsefeye daha hakim kişiler için de yine okurken sıkılmayacakları eğlenceli bir alternatif olacaktır.
Son olarak, felsefeyi keyifli ve daha basit anlatabilmek için mizahı kullanmanın gerçekten de dahice bir fikir olduğunu düşünüyorum. Kitapta Dimitri’nin yaşadığı aydınlanmayı, okumayı bitirdiğimde ben de yaşadım:
Dimitri: Mesele şimdi anlaşıldı.
Tasso: Neymiş anlaşılan?
Dimitri: Sen benim “espri” dediğim şeye “felsefe” diyormuşsun! :)
Meraklıları için, şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Plan yok, asıl plan bu!"
Jack Kerouac'ın aile kökenini araştırma serüvenini anlattığı Paris'te Satori, anlatım, olaylar ve Kerouac'ın kalemi sayesinde başından geçen olayları akıcı, eğlenceli, yeri geldiğinde melankolik bir şekilde bizlere aktarıyor.
aydınlanma'ya giderken1000Kitap
Koan aslında zen'e ulaşmak için kullanılan bir öğretidir yöntemdir.
Zen de kısaca budizim budalıkla alakalı bir kavramdır yani kesin bir tanım yapılamayacak bir kelime haznesine sahip . Aslında kitapta anlatmaktan çok anlaşılmasına yol gösterilmiştir .
Aslında uyanıştan aydınlanma'ya yani satori'ye bir yol çizer . Benimde kavramam gereken bir çok anlam var ama okuma bana iyi geldi zihninizi ve düşüncelerinizi açacaktır farklı bir iz ararsanız okumanızı tavsiye ederim bu kitap kendini bir kaç kez okutacaktır .
İki elin sesi varsa bir elinde sesi vardır sadece duymaya çalışın zihninizi evrene açın dilimiz döndükçe işte anlatmaya çalışıyoruz
Alıntı
"Mahmuzlanmadıkça uyanış olmaz;
Köşeye sıkışmadıkca kapı aralanmaz.
Satori Shin, dokunduğu kişinin düşüncelerini okuyabilen bir öğrenci. Şimdiye kadar yanlışlıkla sınıf arkadaşlarının düşüncelerini okumuş olsa da bu gücü kötü amaçla hiç kullanmadı. Bir gün her zaman dibinde biten sınıf arkadaşı Asaba Yoshiki’nin düşüncelerini okuduğunda aslında kendisinden hoşlandığını öğrenir. Dışarıdan bakıldığında sadece Satori’yle uğraşmasına rağmen içinden “çok sevimli”, “onu seviyorum” gibi şeyler düşünen Asaba, Satori’nin ilgisini çeker.
Aydınlanma1000Kitap
Büyük hevesle okuduğum şibumi’nin devamı daha doğrusu ortasında bize anlatılmadan hızlıca geçilen kısmı anlatmakta. Ne yazık ki Trevanian mahlasını kullanan Rodney William Whitaker tarafından yazılmadı fakat yeni yazarı Don winslow yani yeni Trevanian eskisini aratmadı. Betimlemeleri ve karakterler hikayeleri tıpkı Rodney gibi içeriği bol ve bize çok güzel aktarılıyor. Fakat geçiş kısımları numaralandırılmış ama numara başında kısa başlıklar olabildi tıpkı şibumide ki gibi. Büyük ihtimalle kitabı Rodney yazsaydı kitap 462 sayfa yerine 800 sayfa civarında olurdu ama yine de güzel bir kitap. Yan karakter olan Güve’nin hikayeye girişi ve dostluklarının nasıl başladıklarını öğrenmek beni mutlu etti açıkcası. Solange karakteri betimlenebilecek en güzel kadın olduğunu düşündürttü bana. Poker kısmını okurken ki heyecanım anlatamam sizlere sinek yedili geldiğinde kitabı kapatıp bir sigara yaktım. Yeraltı tünel kısımlarında bende Solange gibi darlandım ve sabahın beşinde çıkıp bir hava aldım. Bütün samimiyetim ile söylüyorum ki lütfen okuyun, okutun ve kütüphanenizde bulundurun.