Sadece bilge
@saturndenyazarmarul
Gerçeklerden kaçmış, kendi kurduğu evrende yaşayan bir yazar. Gördüklerimi görmeyeceksiniz diye ödüm kopuyor o yüzden yazıyorum
Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni
Hatay
27 Temmuz 1998
36 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bir gece yatağında ölü buldular, onu... Sigara paketleri etrafa saçılmış, izmaritler yatağının altına atılmıştı. Her acı için binlerce izmarit. Ölüm korkunç kokusu sinmişti sigaranın kokusuna. Onu günler sonra bulmuşlardı. Kimse adını bilmiyordu. Zaten kimseye de adını söyleme cesaretini kendinde hiç bulamamıştı. Karşı dairesinde oturan kadın, ondan bahsederken "Hiç tanımam, etmem. Evden de çıkmazdı zaten. Sesi de hiç duymadım," dedi. Sahi sesini hiç mi duymamıştı. Bu kadar mı sağır olunurdu? Kimse onun sesini duymamış mıydı? Ne acınası, ne korkakça... Bağırıyordu ve kimse sesini duymuyordu. Neyse. Belki de diyecek kelimeleri yoktu kimseye. Etrafa saçılmış onlarca kağıda yazmıştı, bağırdıklarını ama kimse yine tek kelimesini okumamıştı.
Kimse tanımazken ölmüştü. Artık varlığı kağıtlarda yazılı kalmıştı. Sessizce yaşamış ve sessizce ölmüştü. Mesela kimse elini tutmamıştı, kimse bir bardak su vermemişti ona. Bu yüzden miydi yalnızlığı? Gözyaşlarını kimse görmemişti mesela? İnsan gözyaşlarını bile saklar mıydı bir yığın kendine benzeyen silüetlerden? Bir sigarası tanık olmuştu bu yalnızlığına, gözyaşlarına birde sonsuz karanlığına....
(Anlık ilham gelmişti. Belki bir gün kendine bir hikaye bulur. Bunu yazdıktan sonra kendimi garip hissettim. İnsan bir anda duygularını yazması çok garip...) Yazar : kitapyiyenmarul
Reklam
Onca zaman geçmiş. Seni görüyorum yine karnımda o bilindik kasılma oluyor. Neden Allah'ım, sevilmemenin bunca kırıklığına rağmen neden hâlâ bir yerlerde umut var ki?
İçinde bir boşluk var hayret, ne yapsam geçmiyor. Uyumak bile unutturmuyor hayret, bir sigara daha içeyim.
Reklam