Elimde değil ki hocam; yazarken tekrar aynı şeyleri yaşıyorum. Sanki bir an ışınlanıp o günlere dönüyormuşum gibi oluyor. Barut kokusu, kan kokusu, bağırışlat, patlama sesleri… hepsi o kadar gerçekçi ki içim aynı o zamanki gibi yanıyor.
ZAMAN ACILARI ESKİTMİYOR
Hayat çok acımasızdı. Yazdığı karakteri öldürmeye kıyamayan adamın sevdiği elinden alınmıştı...
