saudade
@saudadeb_
Gördüğü tek şey, yaşamın zenginliğiydi;
Reklam
Çünkü hiç farkında olmadan şimdiye kadar hep aradığı ve her yanı örtülü bir dünyanın içine girmişti sanki ve o dünya tümü gücü ve suskunluğuyla karşısında kor gibi yanıyordu. Hep aradığı resim canlanmıș gibiydi.
Her mucizenin yansıması gerçeğin içinde değil miydi ve oluşmakta olan bir yaşamın görülen her anı ulaşılmazın bir parıltısı ve sonsuz-anlașılmazın bir çağıldaması değil miydi?
bu mucize, çocukların kadınlardaki iyiliği, şefkati, fedâkarlığı ortaya çıkarması ve sonrasında bu duyguların kadınlardan çocuklarına geçmesiydi; kadından çocuğa, çocuktan tekrar kadına geçen, hiç kesilmeyen, sürekli devam eden bir döngü ;böylece kadın kendi çocukluğunu asla kaybetmiyor, aksine iki kez yaşıyordu, hem kendi içinde hem de karşılaştığı her insanda yaşıyordu.
Ona göre, kızdaki bu değişiklik tuhaf değildi, tam tersine tahmin ettiği, beklediği bir şeydi ; gerçek olmak için ümidini asla kaybetmeyen, unutmayan doğanın muhteşem yasalarına duyduğu güvendi.
Reklam