Bazen öğretmenler yorgun olduklarında bu tarz sorular sorar. İlk parmak kaldıran çocuk doğru cevap verirse bütün sınıfın konuyu anladığına ikna eder kendisini.
O kadar sert ki yazdıklarınızın sesi, eğer beni hep yanlış anlayan, en açık biçimde söylediklerimi duymayan kalbinize değil de bir demire aynı şekilde vursaydım aynı ses çıkardı.
Sadece mektuplarınızı, yazılarınızı tekrar tekrar okuyorum, sonuçta öylece dursunlar diye yazılmadı onlar, aksine insanoğluna bu uzun ama hızla akıp giden yolda rehberlik ediyor, insan okudukça da mutlu oluyor; ta ki kendi labirentinde, oradan oraya koşup, hiçbir yere varamadığını fark edene kadar...