Ah! Şu dünya ve bu dünyada bunca zulüm;
Sevince ve aşka dair neyimiz var ve neyimiz yoksa
Elimizde ve de içimizde gıdım gıdım biriken
Zorba bir hükümdar gibi çekip alıyor elimizden…
Enikonu
Eski hesapları şöyle bir karıştırıp baktım da gizliden
Bir alacağımız var mı diye eski günlerden
Ve de gelecekten;
Hani şöyle gülmekti, sevinçli bir andı
El ele tutuşmaktı, kavuşmaktı, sarılmaktı, aşktı
Yok… Yok… Öyle içinde at koşturacağımız değil
Başımızı sokacağımız küçük bir evdi
Karnımızı doyuracak aştı, işti, sevgili bir eşti
Çoluk çocuk insanca bir yaşamaktı hani…
Yok! Yok! Yok!
Mutluluktu, huzurdu -Geç onları anam babam geç-
Elimizde bir canımız kaldı;
Dünyaya verip de çekip gideceğimiz
Hepsi bu…
Aradım, taradım… Buldum nihayet;
Yüreğimizi paralayıp duran
Ve diplerde bi yerlerde unutulmuş olan
Bir “ah” bir de “vah” kalmış;
Topu topu şu dünyadan alıp vereceğimiz -hepsi bu-
O da umurunda değil dünyanın
Dönüp duruyor;
Önüne ne çıkarsa
Ahımızı-vahımızı ezip geçerek