Üzülme , belkide sen, benden çok önce vazgeçmişsindir. Bu yazdıklarım kimseye değil, üzerine alınma sevdiğim, sana sitem dahi etmeye gücüm yok benim. Hayatta istediğim hiçbir zaman olmadı diyemem , nankörlük etmiş olurum. O bankta başını omzuma yasladığın anda , bulutlara değin eren başım o zamandan kaygılarımla doluydu. Senle ilgili değildi çıkmaz sokaklarım, yolumu kesen devler benim masalımdaydı. Buğulu ıslak gözlerine daldığım o kısa anlarda kendimi bütün istanbuldan şanslı saydım. Şimdi mi? Şimdi yine şanslıyım. Oturduğum kanepede kulağımda acıklı bir şarkı, hayalinin güzelliğine bıraktım kendimi, tıpkı mayısta denizle buluşan deniz aşığı halimle, tüm hasretimle, tüm özlemimle, o güzel gözlerinden öpmek dileğiyle. Öpseydimde ayrılsaydık, öpmedim ayrılmadık mı?