Evet, göz kamaştırıcı bir sonsuzluktu ve ben o güne dek başkalarına göstermekten çekindiğim birçok zayıf yanımla, tıpkı bir anne, bir sevgili, bir dost ya da bütün bunların toplamında oluşmuş bambaşka bir varlıkmış gibi ona sığınıyor, sığındıkça tadı kalp atışlarımda yankılanan geniş mi geniş bir kucaklayışın içinde kayboluyorum.
...gölgesi, sapsarı duruşu, ıssızlığı ve hiç erişilemeyecekmiş gibi gözüken uzaklığıyla, benim gerçekliğimde yer edinmeye çalışan tuhaf bir yanılsamaydı derken büsbütün kayboldu.
...daha başlangıçtaki havasıyla bir yandan sizi şiddetle reddederken, bir yandan da kayıtsız şartsız teslim alıyordu yani ve siz bu reddedilişle teslim alınışın kesiştiği noktada, bir korkuluk nasıl zamansızsa işte öyle zamansız, yönsüz ve bir o kadar da sessiz oluyordunuz.