İnsanların birbirlerinin huzurunu bozmasından rahatsız olurum ben, en çok da genç insanların hayatlarının en güzel çağında, bütün sevinçlere alabildiğine çok kucak açabilecekleri zamanda birkaç güzel günü surat asarak birbirlerine zehir etmeleri ve ancak çok sonradan kaybettikleri şeyin telafisinin olanaksız olduğunu görmeleri canımı sıkar.
Cahilsin; okur öğrenirsin.Gerisin; ilerlersin.Adam yok; yetiştirirsin, günün birinde meydana çıkıverir.Paran yok; kazanırsın. Her şeyin bir çaresi vardır.Fakat insan bozuldu mu, bunun çaresi yoktur...