bir insan bir daha geri gelmemek, bir daha hiçbir suretle dirilmemek üzere aramızdan ayrılınca onun meziyetleri bir anda dev aynasına vurmuş gibi ortaya çıkar.
dünün şarkısını söylemek, bugünün ve yarının türküsünü söylemekten çok daha kolaydır. neden mi? yarının türküsüne kulaklar daha alışmamıştır, bugünün türküsüne alışmak üzeredir. dünkü ise ezbere bilinir. bilinen bir şarkıyı söyleyerek "yüreklere" girmek elbette yeni işitilmeye başlayan, yeni işitilecek olan türküleri "munis" kılmaktan çok kolay bir iştir.
güldürmek, ağlatmaktan güçtür. bu neden böyle? sosyal şartlar insan kalabalıklarının yüzüne kaşları çatık, avurtları çökük, kederli, sapsarı bir maske geçirdiği için...