Bulgakov’dan okuduğum ikinci kitap Şeytanname oldu ama açıkçası benim edebi zevklerime pek hitap etmedi. Kitapta bürokrasi, insanın açgözlülüğü ve toplumun yozlaşması gibi önemli konulara değiniliyor. Hicivle anlatıldığı için çok zekice yazılmış bir eser ama anlatım tarzı beni biraz yordu. Olayların fazlasıyla absürtleştiği yerlerde hikayeden koptuğumu hissettim. Bulgakov’un ele aldığı konular aslında hala günümüzde de geçerli ve önemli ama sanırım anlatım tarzı yer yer o kadar karmaşıklaştı ki okurken bir bağ kurmakta zorlandım. Severek okuduğum bir kitap maalesef olmadı, okumasam daha iyi bile olabilirdi dedim.