Zeynep

Zeynep
@schmosbyy
Öte yandan,gitmek,yepyeni bir ülkede,yeni bir yaşam kurmak öyle çok cazip gelmiyordu. Halbuki, sokaklarında kötü anılarım olmayan bir kent,odalarına yalnızlıklarım sinmemiş bir ev hiç de fena gelmiyordu kulağıma,ama sanırım,ben bu eski ülkede yeni bir yaşam kurmak istiyordum. Belki de hesaplaşacağım anılar, duygular ve kişiler buradayken…
Reklam
Önümde koskoca bir yaşam sonsuza dek uzanıyor,genç, sağlıklı ve akıllı oluşum hiç değişmeyecek bir mal varlığı gibi avuçlarımda parlıyordu. ‘Değişmeyecek’ şeylere inanıyordum hala. Toy,cesur ve kibirliydim. Bazı inançlarım yıkılmış olsa da, pek çok şeyi düzeltebileceğime inancım vardı. Çok gençtim!
Teşhis koymaktaki güçlük,kabullenmeyi geciktirmeye yönelik umutsuzluktur!
Düşünüyorum da,insan yaşamının ne çok ‘eğer’ , ‘…saydım/seydim’lere bağlı olduğunu,tesadüf ve rastlantıların yaşantımızı nasıl yönlendirdiğini görüyorum. Bir de o ufak tefek,küçük kararlarımızın hayat akışımızı nasıl irice etkilediğini… Görüyorum ama,bu görüş,hala kontrolü tamamen elimde tutamayışımdan ötürü biraz öfkelendiriyor beni.
“Peki Selen nerede?” “O,Hemingway’e gitti. Onun intiharını önlemek istiyordu.” “Ama Hemingway intihar edeli yıllar oldu,Mike!” “Bazıları her gün intihar eder Nilsu…”
Reklam