Babam hiçbir zaman bağırmaz,azarlamaz,asla elini kimseye kaldırmazdı. Onun çok etkili bir yöntemi vardı,annemin her türlü bağıntısı,azarı,hatta tokatlarından çok daha fazla üzer,iz bırakırdı bizde. O, konuşmaz, uzak,yabancı kalırdı kızgınlıklarında ve mutsuzluklarında.
Neden yaşam sofrasından,karnı doymuş bir konuk gibi kalkıp gitmiyorsunuz? Açgözlülük edip sonuna dek yaşamakta direnmek,utanmazlık mı yani?(neyin sonuna dek?)