Dikeni batacak diye, Gül toplamamalı mı?
Çoğu kişi (pervasızlar) çok fazla şimdiki zamanda, diğerleri de (ürkekler ve kaygılılar) çok fazla gelecekte yaşar, insanın doğru ölçüyü tutturduğu nadir- dir. Çabalayarak sadece gelecekte yaşayanlar, hep ile- riye bakanlar ve asıl mutluluğu getirecek olan şeylere doğru sabırsızca koşanlar, fakat bu arada şimdiki zama- nın tadını çıkarmadan ve onu dikkate almadan geçiren- ler, adımlarını hızlandırması için önüne bir tutam saman bağlanmış olan, Tischbein'in İtalyan eşeğine benzerler. Bunlar ölene kadar daima yalnızca geçici olarak yaşar- lar. Şimdiki zamanın huzuru, ancak kendisi kesin olan ve meydana gelecekleri zaman da kesin olan kötülükler tarafından bozulabilir. Fakat bunların sayısı çok azdır: çünkü bu kötülükler ya sadece olasıdır, olsa olsa muhte- mel ya da kesin olmakla beraber meydana gelecekleri an tamamen belirsizdir, örneğin ölüm gibi. Kendimizi bu iki
türe kaptıracak olursak, huzurlu tek bir anımız bile kal- maz.
Ölçülü kişi hazlardan kaçar, aklı başında kişi hoş olanın değil, acı vermeyenin peşindedir
İnsan, çevresini sınırlandırmalı, böylece talihsizliğe daha az teslim olur: kısıtlılık insanı mutlu eder vs.
Ne değerli oluyor Elde edemediklerimiz! Bir kere de
Elde ettik mi, başka şeye yöneliyor tutku.
Dinmez, onulmaz bir susuzlukla bağlıyız yaşama
Acı yaşamın özünde yatar, bu yüzden dışarıdan içi mize akmaz, aksine herkes acının tükenmez kaynağını kendi içinde taşır, ancak bizler bu dengeleyici bilginin bize sunduğu acı ilacı içmeye direniriz. Asla yanımızdan ayrılmayan acı için daima dışarıda tek bir neden, bir nevi bahane ararız; tıpkı özgür insanın, sırf bir efendisi olsun diye, kendine bir put yaratması gibi. Hiç yorulmadan bir arzudan diğerine koşarız ve elde edilen her tatmin, bize bunu vaat etmiş olmasına rağmen, yine de tatmin etmez