Nietzsche güç konusuna olağanüstü duyarlıdır. Kendini başkasına teslim etme olarak algılayacağı herhangi bir yöntemi reddedecektir.
Sokrates öncesi Yunan felsefesine ve onların insanın doğal yeteneklerini yalnızca rekabet yoluyla geliştirebileceği inancını ifade eden Adonis kavramına çok bağlıdır ve rekabetten vazgeçtiği ya da özveride bulunduğu iddiasıyla hareket edenlere karşı kesinlikle güvensizdir. Bu konuda ona rehberlik eden Schopenhauer olmuştur.
Kimsenin bir başkasına yardım etmeyi amaçlamadığına inanır; aslında insanlar yalnızca kendi güçlerinin hüküm sürmesini ve artmasını arzu ederler. Gücünü bir başkasına teslim ettiği ender anların sonunda hep yıkılmış ve öfkelenmiştir.
Çoğu zaman,demoralize olduğumuz için suçlu bir bilince sahip olmaz,suçlu bir bilince sahip olduğumuz için demoralize oluruz.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Yunancada dahi ile şairin kökleri bir, ikisi de yaratıcı demek. Deha ilahi bir cezbedir, Eflatun’a göre. Kant için, “sanata kaideler sunan bir meleke.” Hegel “Gerçek sanat ne öğrenilir, ne aktarılır,” diyor. Kabiliyet ile dehayı şöyle ayırıyor Schopenhauer: Kabiliyet, belli bir hedefe başkalarından daha ustaca ok atmak; deha, oklarını, başkalarının bakışlarıyla dahi ulaşamayacağı bir hedefe saplamak.”
Sayfa 228 - İletişim Yayınları
Tevazu, aşağılık bir kıskançlık ile şişmiş bir dünyada mükemmelliğe ve meziyete sahip olanların, olmayanlardan bunlar için özür dilemeleri anlamına gelen ikiyüzlüce alçakgönüllülükten başka nedir ki?
Voltaire hak konuşmuşsun bir de bu çağır görsenAlıntı
Yeryüzü kendileriyle konuşmaya değmeyen insanlarla kaynıyor.
İnstagramın yalan daha doğrusu sahte hayat vaatleri gibiAlıntı
İnsan karşılaştırma yapmadan kendinde olana sevinmeli. Daha mutlu birini rahatsız eden kimse asla mutlu olmayacaktır.