Kalpsiz dünyanın kalbi,
Sevdiğim, senin kaygın,
İçimde taşıdığım acı,
Günümü karartan gölge.
Rüzgâr çıkıyor akşam üstü,
Belli ki sonbahar yaklaşıyor,
İçimde seni yitirme korkusu,
İçimde bu korkunun korkusu.
Huesca’ya bir mil kala,
Onurumuzun son siperinde,
Sevdiğim bil ki seni,
Taşıyorum can evimde.
Kem talih gücümü tüketir de,
Yıkarsa beni toprağa,
Beni olanca iyiliğinle an,
Sevdiğim, ne olur unutma.
John Cornford