Sen varsın zamanlar boyunca Clara
Bir evde, yapayalnız, sessiz oturan,
Sıcak akşamlarda ıhlamurlar altından
Geçip giden, dergiler okuya okuya.
Varım yoğum o, duyuyorum içimde
Pırıl pırıl sütten ak gerdanını,
Nerde o, bilmem şimdi o günler nerde,
Odaları dolduruverirdi şakıdı mı?
Clara ölmedi daha ölmedi doğru
Yaşıyorduk nasıl da beraber, yanyana.
Sarı yapraklar sarmış büyük avluyu
Eski yaz günlerinin serin rüzgârlarıyla.
O tavuskuşu tüylerini vazodaki
Deniz hayvanlarını hatırlar mısın?
Hışmına uğramıştı dalgaların.
Hani o kanepeyi, Terre-Neuve’deki.
Hadi gel bana, gel Clara, sevgili
Sevişelim gel hadi, yaşıyorsan hala
Bak laleler sarmış eski bahçeleri
Gel çırılçıplak, gel sevgili Clara.
Francis Jammes