eserin asıl adı "mirror of the intellect: essays on traditional science and sacred art" aziz türkçemiz ile "aklın aynası: geleneksel bilim ve kutsal sanat üzerine denemeler"dir.
araştırmalarıma göre bu, titus burckhardt'ın hayattayken fransızca ve almanca dergilerde yayınlamış olduğu makalelerinin vefatından sonra bir araya getirildiği kapsamlı bir derleme olup yazarın vefatından sonra (1984) ise william stoddart tarafından derlenip evvela ingilizceye sonrasında diğer dillere çevrilmiş bir eserdir.
eserin konusuna gelecek olursak;
yazarın geleneksel ekol perspektifini yansıtarak modern bilimi eleştirdiğini ve kadim metafizik ile sembolizmi incelediğini görüyoruz. eserde şu başlıklar üzerinde durulmuştur:
✓geleneksel kozmoloji ve modern dünya: modern bilimin temellerine dair eleştiriler söz konusu. burckhardt, modern bilimin yalnızca niceliksel (ölçülebilir) olanı incelediğini, niteliksel (renk, koku, anlam) olanı göz ardı ettiğini söyler. oysa gelenekli kozmolojilerde (mevlâna, ibn arabi, pisagorcular, ortaçağ hristiyan düşünürleri gibi) evren, birbirine geçmiş anlam katmanlarından oluşur. örneğin, modern fizik, güneşin tutulmasını hesaplar ama bu olayın sembolik anlamını (bir kralın ölümü, kıyamet metaforu, kozmik düzenin bozulmasını) dışarıda bırakır. oysa geleneksel bilimde bu iki yön birbirini tamamlar.
✓sembolizm ve kutsal sanat:
burda da sanatın işlevi ele alınıyor. burckhardt’a göre gerçek sanat, islam hat sanatı, gotik katedraller ve ikonalardır. sanatta güzellik yapmaktan öte, varlığın metafizik yapısını somut bir biçimde gösteren bir dil varsa onlar da bu sanatlardan olabilir ancak.
hatta islam sanatlarında simetri ve geometri ile ilgili bir camiideki çini desenleri ya da bir gotik gül pencere, rastgele süslemeler değildir bilakis kozmik düzenin, ilahi