...Kaldırımlarda sağımdan solumdan geçip duran,telaşla koşturan,her zaman aceleci,asık suratlı,endişeli insanlara katlanamıyordum.Neden hep üzgün,hep endişeli,telaşlıydılar?Her zamanki hüzünlü öfkeleri nedendir?Mutsuzluklarının suçu kimindir?Hem önlerinde altmış yıllık koca bir ömür varken neden yaşamayı bilemiyorlar?...