Bir nazi subayı, “Kültür lafını duyunca elim tabancana gidiyor!” demiş bir gün. Ben de 1986 yılında bunu, Rusya da, Kremlinde, Sovyetler Birliği nin son lideri Gorbaçov ‘a aktardım. Güldü ve bu sözü bir kağıda not etti.
Bir kıyıdan baktım dünyaya
Ellerimde tuz, avucumda sedef
Bir mavilik bir açıklık
Özgürlük hasreti
Yüreğine vuruyor
Nerede nerede insanlar
Dünyayı güzellik kurtaracak
Bir insanı sevmekle başlayacak her şey
Hiç denediniz mi bilmem; bu dünyaya ilişkin ilk izlenimim resmini bulmaya çalışmak, uçsuz bucaksız imgeler denizinde balık avlamaya benziyor.Gittikçe derine iniyorsunuz, bellek zorlandıkça yeni imgeler ortaya çıkıyor.