Bugüne babamın sesini katmalıyım dedi. Babamın sesi getirmeli yıllar sonra bana beyaz leblebileri, tek çeşit çikolatayı, tırkalı ayakkabıyı, beş tanesi yüz bin liraya satılan gerekleri. Babasının sesini duymalıydı o an. Baba senin cumalarını özledim diyemecekti belki ama onun sesiyle tanıştıracaktı bugün bu hasretleri.
Kar etmenin illa parayla olmayacağını söyleyen babasını anlamaya başladı. Parayla kar edilmeyeceğini inandığında adam olacaktı. Bu hayat denilen şey baştan sona öğrenmek değil midir?
Başka kimler bize bakıyordur, Allah bilir. Melekler nefeslerini tutup seyre dalmışlar mıdır? Rüzgar dinmişmidir dışarıda? Sarhoşlar birdenbire ayılmışlar mıdır? Ya aşıklar ? Onların hali haraptır herhalde “Ah ulan Kör Sedefkar, kukla oldun alem önünde “.