Şüphe fena bir şeydir. Virüs gibi farkettirmeden vücuda girer ve yalnız insanın ruhunu değil, kalbini, aklını, bakışlarını, duruşunu, gecesini, gündüzünü, rüyalarını, hülyalarını, işini, gücünü, bugününü, yarınını, her şeyini etkiler. Bazen kayboluyor gibi oluyor ama sonra beklenmedik bir zamanda tekrar ortaya çıkar ve yeniden insanın benliğini en can alıcı noktasından yakalar. Bir anda hayatınızdaki her şeyi, işinizi gücünüzü, çoluk çocuğunuzu, hobilerinizi, fobilerinizi unutur, yalnızca o şüphenin peşine düşersiniz.
Kavga edemezsin, devamlı sessizlik duvarına çarparsın.
Birbirimizi dinlesek, dinlensek. Yorulsak. Yorgunluktan ölsek. Yorgunluk gidersek. Kahve içsek.
İnsan uyuduğu yere değil, yanında uyumak istediği kişiye aittir (İkimizin Yerine).