searching

searching
@searching
Benmerkezci önem: Şuan ki duygu ve deneyimlerimizi aşırı genellemeye yönelik doğal eğilim. Böylece, yaşantımızdaki bir olay olumlu ya da olumsuz olduğu zaman, tüm yaşantımız bize olumlu ya da olumsuz görünmektedir.
Felsefe
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
• "Ne kadar çok çabaladığım önemli değil. Şu anda yapıyor olduğumdan daha iyisini yapamam." • "Bunu asla anlayamayacağım." • "Bunu öğrenmek için çok aptal olduğumu bildiğimden gerçekten çabalanacak hiçbir nokta yok." Böylece, boyun eğici ben, baskın ben gibi, gelişmek için gerçek engeller yaratmaktadır. Başarısız olduğu zaman ya da öğrenme durumlarındaki başarısızlığı sezdiği zaman hüsran, kaygı ve hatta depresyon yaşamaktadır. Oysaki baskın ben, bilmesi gerekeni bildiğine inanırken boyun eğici ben sık sık öğrenmede yeteneksiz olduğuna inanmaktadır.
Felsefe
Kötü alışkanlıklarımızı görmezden gelerek gelişemeyiz. Sadece onları yok ederek gelişebiliriz.
Felsefe
Dünyayı sürekli kendi bakış açımız ile karıştırmamamız gerekir. Diğerlerinin bakış açılarını, durumları birden fazla perspektiften görebilmek için düşünmeyi ve anlamayı öğrenebiliriz. Doğruluk için düşüncemizi değerlendirmeyi öğrenebiliriz. "İkinci doğamızı" geliştiriyormuşuz gibi, düşüncemizde daha bilinçli olmaya gayret edebiliriz.
Felsefe
Başkalarına zarar vermese bile benmerkezci düşünme kronik kendine acıma ya da depresyona yol açabilir. Problemler ortaya çıktığı zaman bu tür düşünceye geri dönmek kolaydır: "Neden daima kısa çubuğu çekmeliyim bilmiyorum. Ne zaman işlerin yolunda gittiğini düşünsem başka bir problem ile karşılaşıyorum. Hiç son yok mu? Yaşam birbirinin ardına sorun olarak görülüyor. Eğitmenlerim benden çok fazlasını bekliyorlar. Ailem ihtiyacım olduğu zaman bana para vermeyecek. Patronum, işimim yeteri kadar iyi yaptığımı düşünmüyor. Eşim yaptığım şeyler hakkında şikayette bulunur ve şimdi bu araba ile nasıl başa çıkacağımı anlamak zorundayım. Hayat boynumda sadece bir ağrı. Hiçbir şey neden benim yolumdan gitmiyor bilmiyorum." Benmerkezci, kendine acıyan insanlar hayatın olumlu yanlarını fark etmekte başarısızdırlar. Bunları kendilerine acıma lehinde saklarlar. Kendilerine gereksiz acı çektirirler.