çok sevdim bir zamanlar,
seviyorum yine de
çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
masal şehirlerini geçerken hızla
eylül sabahının serinliğini...
eylül sabahının serinliğini
yaprakların serinliğini
ciğerlerime dolduruyorum
sessizlik ve serinlik
birleşiyor
yıkanmış güvercinler
ve çok uzak bir tren sesi
her zaman yeniden başlamak duygusu
doğuyor içimde
her uyanışımda
düşmanlarımı bağışlıyorum
daha çok seviyorum dostlarımı
her uyanışımda
eylül sabahının serinliğini
yaprakların serinliğini
yüreğime dolduruyorum