Gerçek şuydu ki görecek kadar kâmil, duyacak kadar dikkatliydim de , cevaplayacak kadar adil değildim. Her uzvum tamamdı fakat ben eksiktim. Kimsenin omzuna dokunmamisti elim...
Sessizlik susanlarin yukselttigi derin bir uçurumdu...
Bu yüzden suçlu, bu yüzden ezik, bu yüzden zayiydim. Ilk günahımın kıymeti yoktu. Ben en sık işlediğim günahla, suskunlğumla mimlenmiş, kolumdaki uyuşuklukla mühürlenmîştim...