seçil
@secilrhee
yolu bilmiyorum ama yarın kesin eve gidicem
Şu anda okuduğu kitap
Truro'da bir yaz günü JB'nin eskiz çizmesini izlerken, yüzündeki ifadeden, hafif tebessümden ve iri kolunu kağıdın üzerinde narin, saygılı bir şekilde hareket ettirmesinden, kendisi için çok değerli bir şeyi resmettiğini çıkarmıştı."Ne çiziyorsun?" diye sorduğunda ise JB dönüp eskiz defterini kaldırmış, resimdekinin kendisi, kendi yüzü olduğunu görmüştü.
"Bana berbat bir süprizler yumağı olmaktan korktuğunu söylemiştin, hatırlıyor musun?" diye soruyor, Jude da başını öne arkaya sallıyor hafifçe. "Değilsin" diyor ona. "Değilsin. Ama seninle birlikte olmak, muazzam bir manzaranın parçası olmak gibi" diye devam ediyor. "Ormandasın sanıyorsun ama bir anda değişiyor, çayıra dönüyor, ya da yağmur ormanına, buz uçurumlarına. Hepsi çok güzel ama bir o kadar da yabancı, elinde harita yok, bir ortamdan diğerine nasıl bu kadar hızlı geçtiğini anlamıyorsun, bir sonraki dönüşümün ne zaman olacağını bilemiyorsun, üstünde hiç araç gereç yok. Yürüyorsun sen de, karşına çıkana uyum sağlamaya çalışıyorsun ama ne yapacağına dair bir fikrin yok, ara ara hatalar yapıyorsun, kötü hatalar. İşte bazen böyle geliyor bana."
Susuyorlar. "Yani esasında" diyor Jude sonunda, "bana diyorsun ki sen Yeni Zelanda'sın."