seçil
@secilrhee
yolu bilmiyorum ama yarın kesin eve gidicem
Şu anda okuduğu kitap
Onu gördüğüm an duyduğum derin haz, okşayan bakışlar tek taraflıydı ve bir karşılığı yoktu onda. Çünkü o beni görmemişti, oysa ben o gözlere muhtaçtım, onun tek bir bakışı benim tüm felsefi sorunları aşmam, ilahi sırları çözmem için yeterliydi. Bir bakışıyla benim için ne muamma ne de sır diye bir şey kalacaktı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gözlerinin ışıltısı, rengi, kokusu, hareketleri, her şeyi bana o kadar tanıdık geliyordu ki sanki ruhum önceki hayatımda, mânâ aleminden cisim alemine geçerken onun ruhuyla komşu olmuştu. İkimiz de aynı özden, aynı maddeden yaratılmıştık ve işte bu yüzden birbirimize kavuşmamız gerekiyordu. Bu hayatta da ona yakın olmalıydım.
Çok uzakta kalan geçmiş günlerime dalıp gittim, ama bütün o hatıralar büyülü bir şekilde benden uzaklaşıp kendi bağımsız hayatlarını yaşıyorlardı bir arada. Ben sadece onları uzaktan izleyen zavallı bir görgü tanığıydım ancak. ... O eski ben yoktu artık. Onu geri getirebilsem, onunla konuşsam bile beni duymaz ve dediklerimi anlamazdı. Eskiden tanıdığım bir insan suretindeydi ama benden olmayan, benden bir parça taşımayan biriydi o.
Hayır, yanlış söyledim, hani yaş bir odun, ocağın bir kenarında kalır da diğer odunların ateşiyle kavrulup kömürleşir, fakat ne tam olarak yanmış ne de olduğu gibi kalmış; diğerlerinin dumanıyla, nefesiyle boğulmuştur.
