SEÇİL
@secils
Şu anda okuduğu kitaplar
Yaşam, şimdi ancak kavranılması ve anlaşılması gereken; oysa yaşanması, gerçeğine inilmesi ilerideki yıllara atılan bir yabancı öğe gibi önümüze getirilmiş.
Coğrafya derslerine getirilen yerküre gibi. Kimse yaşadığımız mevsimin,günlerin ve gecelerin yaşamın kendisi olduğundan söz etmiyor.
Reklam
Puan vermedi·105 syf.·
33 saatte okudu
·2019 18. kitabı
Bütün şehirle dost değilsin a! Sen başla bir defa işe. Bir haftaya
kalmaz; şapkası delik, gözleri uçuk, rüzgara karşı içi yünsüz
bir adamcağıza çürüklerini, pişmemişlerini dayayacaksın.
Bunu yapacaksın. Yapmazsan hayatından, kestanecilikten hiçbir
şey anlamayacaksın. Manav çırağını, bakkal oğlunu, tüccar
katibini, gazeteci muharririni böyle yetiştiriyor. Bu şehir böyleyken,
bu böyle sürüp gidecek.
Yakamızdaki kir, fabrika dumanından
değil, pislikten, tozdan, mikroptan.Bu şehir laubaliliğin, kötülüğün, ikiyüzlülüğün kaynaştığı bir şehir. İyi insanları yok mu? Dolu. Ama nasıl çekilmişler, nasıl ürkmüşler, nasıl kapanmışlar bir yere? Neredeler?Bu şehirde düşünülemez. Düşünmek iyi değil, sıhhate muzurdur.
Allah'ı bile düşünemezsin. Düşündün müydü karşına
onun narnma iğrenç mecmualar, nefesleri yırtık para kokan şairler,ölü bekleyen imamlar çıkar. Avaidini isterler.
Ben fukarayı severim, dersin kendi kendine, yalandır. Kendin
de inanmazsın. Hangi fukarayı, nasıl fukarayı? Bu canavar
gibi dilenci kadını mı? Bu arsız, edepsiz, huysuz çocuğu mu?
Bu iki paralık adamın önünde secdeye varan balıkçıyı mı? Yoksa
köşe başında oturup çürüklerini; yüzünden açlığı, kimsesiz liği, hafifçe deliliği, dünyadan bıkkınlığı akan adama yutturan
külhanbeyi kestaneciyi mi?
Kimdir şu sevdiğin insan? Anladık fakir, kimsesiz, bahtsız
. . . Ama kim?
Kim olacak? Sensin. Kendi kendisinin. Evet, bu şehirde
herkes dönüp dolaşıp kendisinde karar kılacak. Başkasını seven
tek adam bulamazsın. Olmasına da imkan yoktur. Hani bazı
insanlar vardır, iyilik edersin. Bir edersin, iki edersin, üç
edersin. Sonra ederneyecek hale gelirsin de elinden bir şey yapmak
gelmez. O zaman bir de bakarsın ki, karşındaki sana düşman
kesilmiştir. Hepimiz öyleyiz işte. Bütün iyilikleri, bütün
dostlukları, tulumba gibi emeriz. Sonra dostluklar, iyilikler de
kuyular misali kurur. İşte o zaman başlar pandomina, kocaman
dedikodu.
Çekilecek bir köşemiz olacak. Yatağımız olacak. Yorganı
gözlerimize çekeceğiz. Belki bir deniz kenan, bir ağaç altı, bir
rüzgar, bir sessiz kahve, bir bardak çay, bir simit, bir dilim kaşar
peyniri, bir yarım kilo şarap bulursak dost olarak bu en iyisi.
Ama insan? Yok kardeşim, yok, insan
Reklam