SEÇİL
@secils
Ölüye ağlayamayan insanların huzursuzluğu içindeyim.
Gülenlere kızıyorum. Halbuki ben yaşamayı severim, delicesine!
Öyle şeyler bana vız gelir ki günler boyunca. Düşmanlıklar,
iftiralar, yalanlar, ekmek parama göz dikenler, gidip sevgilime
beni yerenler, hepsini hepsini sevdiğim günler, saatler vardır.
Bütün kinim yirmi dört saat sonra eski zaman havuzları gibi
sakindir. Ama bugün yemişlere, çiçeklere bile düşmanım. Karanfil
satan adam gülüyor. Ötede simitçi gülüyor. Benden başka
hepsi mesut. Topunuzun Allah belasım versin!
Reklam
Gramofon, başlı başına bir fikirdir. Benim kendi hesabıma radyoya hiç ihtiyacım olmadı. Gramofona gelince, herkesin pek ihtiyacı yoktur ama,benim vardır diyebilirim. Radyoyu sevrnem de. Ayıp ama, yalan gibi gelir bana Paris'teki adamın odamda konuşması. Hani odamda konmuş değil a, -konuşturur muyum gevezeyi!- sözün gelişi! Hem sonra, radyo istasyonları kendi canı çektiklerini bana dinletiyorlar. İstemiyorum belki başkasının bana şunu bunu dinletmesinil Ben okuyacağım kitabı nasıl kendim seçersem,dinleyeceğim güzel sesli kadını da ben seçmeliyim. Mektepte miyiz canım? Bana hiç olmazsa bu hakkı versinler alemde odamda olsun! Sevmiyorum şu radyoyu, zorla değil a!
Yağmurun içindeki her günkü dünya: "Hadi çabuk ol. Yeter
artık. Gel buraya. Bizimle beraber olman lazım. Böyle biteviye
sütçü dükkanında kalıp, yeniden doğmuş numarasıyla
oturamazsın. Seni bekliyoruz. Alıp götüreceğiz. Her şey, bütün
insanlar seni bekliyor. Onların arasında oynadığın oyunu bitirmeye mecbursun. Yeniden doğulmaz. Doğsan bile n' olacak? Seni iki senede, iki senede değil, iki günde aynı insan ederiz. Aynı
kendini düşünen, aynı haris, aynı kıskanç, aynı kötü huylu, aynı
sarhoş, aynı budala oluverirsin. Seni aynı hastalıkla yıkmak
için elimizde her şey var. Hem canım sen nasıl bir dünya istiyorsun?
Görülmemiş, işitilmemiş, tadılmamış, yazılmamış, yaşanmamış
... Olur mu böyle şey? Hadi gel. Dön her günkü hayatına.
Akşam artık süt içmeyeceksin. Sana halis, içine su ile ispirto
karıştırılmış pekmez içireceğiz. Öylesine hayattan hoşnut
olacaksın ki şimdiki gibi elle tutulamayan, gözle görülemeyen,
yalnız işte böyle ara sıra sezeceğin ümitlerle yapılmamış ama
belli, göze görünür şarapla başlayan yalancı kahramanlıklada
dolu ümitleri bulunca karşında, sabahki halinden utanacaksın.
Yarın sabah yine her sabahki gibi ağzın küflü, yapış yapış,
bezgin uyandıracağız seni."
Kitaplar, bir zaman bana, insanları sevmek lazım
geldiğini, insanları sevince tabiatın, tabiatı sevince dünyanın
sevileceğini oradan yaşama sevinci duyulacağını öğretmiştiler.
Hayır, şimdi insanları kitapların öğrettiği şekilde sevmiyorum.
Kitaplar dediğime bakıp da büyük ilmi kitaplar, yahut da
dört meşhur kitaptan birisini okuyup iman ettiğim sanılmasın.
Şiirler, romanlar, hikayeler, masallar bana bu ilmi tahsil ettirmişlerdi.
Uyku nereden gelir bilinmez. Şu
uyku insanın sevgilisi gibi bir şey, gelmeyince sinirlendiriyor.
Reklam