Bay Labonne’nin sözü geçince babam şöyle dedi: “O moruk, boktan herifin biri, pis yalancının tekidir.” Böyle dediği için kimse babama vurmadı.
“Büyükler söyleyebilir, onlar için önemi yoktur.”
Bir sessizlik oldu.
Ah, ne yapacağım, ne olacak benim kaderim? Çok ağır geliyor benim böyle bir bilinmezlikte olmam, bir geleceğimin olmaması, başıma ne geleceğini tahmin edememek. Geriye bakmak da korkutucu. Orada hep acı var, bir hatırayla bile kalbim iki parçaya ayrılıyor. Beni mahveden kötü insanlar yüzünden sonsuza dek ağlayacağım!