Üzerine susam taneleri serptiğim şu börek ve kendi usulünce baharatladığım bu nefis köfteler birazdan yenecek akşam yemeğimiz değil sadece.En güzel hatıralarını evinde yaşayan çocuklarım için gelecek zamanlardan bu akşama uzanan bir anı,bir mutluluk fotoğrafı aslında.Belki bir okul çıkışında belki bir gurbet sızısının tam ortasında bir an durup da ‘ah annemin yemekleri’diyebilecekleri tatlı tuzlu birer hatıra.Yalnız kaldıklarını hissettikleri bir vize akşamında belkide finaller için göz nuru döktükleri bir seher vaktinde anımsayacakları bir tebessümlük an.Acıyı az koyduğum çaktırmadan mercimek çorbalarına kabak karıştırdığım,tabaklarındaki bitirmelerini şart koyduğum huzur dolu koğuşumda basit bir akşam yemeği değil aslında yaşadığımız.
Benim içinse hep özleyeceğim ve dönmeyi isteyeceğim zaman dilimi.Herkesin kanatlarımın altında güven ve sevgi içinde büyümeye çalıştıkları muhteşem bir serüven.Dİnlediğim bütün tecrübelerden de duyduğum gibi ah o günler demeden kocaman bir nefesle sık sık içime çekiyorum bulunduğumuz zamanı ve mekanı.Donduruyorum ve bakıyorum dikkatlice.İzliyorum hep beraber sofrada bulunan bizi..............