seda bayoglu
@sedabayoglu
istanbul
istanbul, 19 Kasım
204 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
İki Meltem Arasında
"Neye başlayacak olsam kendimi hep geç kalmış hissediyor, sırtımda, omuzlarımda, kollarımda bir ağrı duyuyordum. Mesela bir müzik aleti çalmayı deneyecek olsam, ruhumun eski devirlerde durup upuzun beklemişliği gelip şimdiki halime yapışıyor, kulaklarım o kadim yaradılış seslerini duyacak kadar hassaslaştığında bu kez parmaklarım yetilerini unutmuş oluyor, beynim ikisinin uyumunu sağlayamıyordu. Ne çok şeye gücü yetmiyordu insanın!"
Kitabımız ismini bilmediğimiz ana karakterimizin Vadi'de ölen Huri halasının ölümüyle başlıyor. Cenaze için Vadi'ye gitmeden önce kulağındaki çınlama için bir doktora görünmeye karar veriyor. Tinnitus hastalığı ve gittikçe artan bir işitme kaybı yaşadığını ve her şeyden uzaklaşıp 1 ay süreyle sessiz bir yerde yaşaması gerektiğini söylüyor. Cenaze için gittiği Vadi'de kalış süresini uzatıyor ve bir yandan da manevi hatıralarla dolu bu evi tadilata sokuyor.
Yalnız kaldığı süre boyunca bütün yaşananları tek tek hatırlıyor. Küçükken burayı hiç sevmezdi oysa ki. Ama şimdi... Şimdi bütün o geçmiş, bütün o yaşanmışlıklar onu buraya çekiyor gibi. Beş kuşaklık geçmişi olan bu ev artık onun yeni yuvası olabilecek miydi?
Acılar, ölümler, sürgünler ve sessizlik içinde biten yaşamlar. Geriye kalan sadece bir ev değil. Koskaca beş kuşağa ev sahipliği yapmış kocaman bir geçmiş. Ve bu geçmişi sahiplenen onu satmak istemeyen, hatıralara sahip çıkan ana karakterimiz. Yazarın dili oldukça akıcı ve betimleri de çok yerinde olan bu kitap kısa olmasına rağmen sizi alıp içine çekecek. Keşke biraz daha uzun olsaydı tadı damağımda kaldı diyebilirim.
Ancak hayat, insanın ezberini bozmak üzerine kuruluydu.
Zaman, zahiren lakayt geçip gidiyor görünürken kim bilir hangi mesafelerden bilinmezlikleri taşıyıp getiriyor, şaşmaz bir incelikle her
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
O! Şiirsi Öyküler
"Çünkü aşk akıl işi değil delilikti."
Ancak kartallar yükseklerden uçardı.
Oysa kalbim yaralı bir güvercindi
hep aynı yerden defalarca vurulan.
Kitap kapaklarına düşülen
kısa ve öz notlar vardır.
Düştüm
kalbimin ağır çekimini.
Kısa ve öz hayatımın özeti
tek hece:O!
Dikkat et!
sessizliğimin tacı ağırdır
ağır gelebilir kalbine.
Söyler misiniz bayım
Özlemin ölçüsü kaç metreydi?
Özlemin ölçüsü
boyumu aştı
kalbimi aştı.
Defolu kısımlarına
bir post bıraktım: "Yanlış zamanda doğru insana denk gelmenin acı ülkesi."
Ülkem dağıldı acısıyla.
Dağıldım.
Daha da yazmamak için tutmam lazım kendimi. Her bir satır bu kadar mı güzel bu kadar mı anlamlı bu kadar mı sarsıcı olur? Sadece bir şiir kitabı değil bu. Öyküler şiirsel bir hal almış. Buram buram aşk kokan, sizi alıp derinlere götüren, orada bırakan ve sarsan... Ben gerçekten çok beğendim ve sizlerin de beğeneceğinizi düşünüyorum.
Odalar Dolusu Kadın
"İçim çığlık atıyor.
Beynim koşarcasına düşünüyor.
Ruhum ayağa kalkmış coşmak istiyor.
Bedenim tüm bunlara ayak uydurmak istiyor ama çaresizce döngüye yenik düşmekte."
11 oda, 11 öykü ve 11 kadın. Her odada bir öykü ve her öyküde bir kadın. Her kadının hikayesi birbirinden farklı ama hepsi çok tanıdık ve hepsi içinize işleyen türden.
Umutları, umutsuzlukları, hayalleri, hayal kırıklıkları, duyulan ve duyulmayan sesleri, pişmanlıkları, kokuları, yaptıkları ve yapmadıkları... Belki bir an, belki de bir yaşam boyu süren. Ama bir yerde artık bastıramadıkları seslerini duyuyor musunuz siz de?
Her bir öykü etkiledi, her bir öykü işledi içime. Ama o son öykü yok mu? O son öykü bambaşka dokundu bana. Ben kendi odamın kapısını açacak cesareti kendimde bulabilir miyim bilmiyorum ama bulan bu kadınların hikayelerini okumanızı mutlaka tavsiye ediyorum.
️Dünyamı temiz tutarken kendimi çöp eve
döndürmüşüm.
️Kendimi sevmekten hiç vazgeçmedim ben, sadece başkalarını kendimden daha çok sevdim.
️Gençlik değil, hoşluk... Hoşluk, insanın yokluğu düşünemediği zamanlardır.
Serpil Ünal 
Her Ay Okuyanlar Kulübü
Serpil Ünal Her Ay Okuyanlar Kulübü
"Hayatımızın satır aralarına sıkıştırdığımız öyle ince detaylar var ki aslında ince detaylar sayesinde hayatımızı sağlam bir zemin üzerine inşa edebilir, bu doğrultuda yol alabiliriz. Çünkü insan duyguları vesileyle hayattan tat alır ve aklı sayesinde de tat aldığı hayatın sınırlarını belirler."
Burcu öğretmen, çok zor şartlar altında üniversiteden mezun olmuş ve ilk ataması da Van'ın Çaldıran ilçesinin İran sınırına bir köyüne öğretmen olarak atanmıştır. Ailesinden ve nişanlısı Erk'ten ayrılmak zorunda kalan, üstüne üstlük hiç bilmedigi bir yerde, bilmediği bir coğrafyada görev yapacak olmak onu biraz korkutmuştu. Ve korkmakta da haklıydı. Ona yardımcı olacak kimse yoktu ve okulum durumu da oldukça kötüydü. Elinden geldiğince ve maddi imkanları yettiğince okulu toparlamaya çalışmıştı. Aç gözlü muhtar ona hiç yardımcı olmadığı gibi köstek de oluyordu. Neyse ki ilçedeki kütüphane müdürü Adem Bey imdadına yetişmiş ve ona yardımcı olmuştu.
Bu arada sorunlar üst üste gelmiş, bu süreçte oldukça yıpranmıştı Burcu öğretmen. Okuldaki ve köydeki sorunlar yetmiyormuş gibi bir de nişanlısının onu terk ettiğini öğrenmesi psikolojisini iyice etkilemişti. Yaşadığı bu kadar olumsuzluğa rağmen görevine olan bağlılığı sayesinde sorunlarının üstesinden gelmeyi başarmıştı. Yan köydeki öğretmen Gökçe ile de çok iyi arkadaş olmuşlardı. Artık boş zamanlarında sürekli görüşüyorlardı. Tabi ki çobanı da unutmamak lazım. Sürekli okuyan, araştıran ve etraftaki herkesten farklı biriydi ve kendisine de yardımcı oluyordu. Fakat tam her şey yolunda derken tam öyle bir şey oluyordu ki... Tekrar bir mücadele ve yeniden toparlanma süreci gerekiyordu.
Sınırın sıfır noktasında hayata tutunmaya çalışan bir öğretmen. Mücadeleci, azimli, hırslı, kararlı ve inatçı. O zor şartlarda ne olursa olsun pes
