Boşverin bugün sahip olduğunuz yarın kaybedeceğiniz maddelerin peşinde deli gibi koşuşturmayı. Bugün de yarın da sahibi olacağınız gönüller almaya,iyilikler yapmaya talip olun. Ne demiş şair:
"Kimseye baki değil mülkü devlet sim-ü zer
Bir harap olmuş gönlü tamir etmektir hüner"
İnsan sahip olduğu ya da aldığıyla değil de sahip ettiği,verdiği ile onur duymalı,mutlu olmalıdır. Bir insanın öldükten sonra arkasından "filan evin sahibiydi" "falan fabrikanın patronuydu" denmesinden çok "şu kadar yetimin babasıydı" "şu kadar insana faydası oldu" denmesi çok daha güzel,çok daha önemli ve kalıcıdır. Çünkü kişinin,bu dünyadan ayrıldığı andan itibaren sahip olduğu dostları ve yaptığı iyilikleri hariç hiçbir şeyi olmayacak. Arabası da evi de fabrikası da bir başkasının artık. Ama yaptığı yardımlar, aldığı gönüller,sevildiği insanlar hep onun olacak onun kalacak sonsuza kadar...