Ateşin her ihtiyaç duyduğumda harlanacağına güvenmeye başladım; yaşamın müridi oldum, hâlâ da öyleyim. En basit, en beklenmedik şeylerden, örneğin insanların çocuklarına anlattıkları masallardan dersler çıkarır oldum.
Ama, okudum. Yaşamım boyunca, durmamacasına; okumaksızın yaşayamayacağımı duya duya. Birçok şeyin ölüp gittiği -ölüp gittiği düşünülen- bu yaşımda bile, en çılgın çeşitliliği içinde okumalarımı sürdürmemek, usumdan geçirebileceğim en büyük "olmazlık".