Sedat
@sedatgergin
Canlı canlı çürüyoruz.
Reklam
İşler kötü,hem de çok kötü: Pislik,bulantı içimi doldurmuş. Bir yenilik var bu kez. Kahvede yakaladı beni. Bugüne kadar kahveler tek sığınağımdı. İnsanla dolup taştıkları, aydınlık oldukları için. Onları da kaybettim. Odamda, dört yanımdan çevrildiğim zaman nereye gideceğimi bilemeyeceğim artık.
Çevremde,dayanacak sağlam bir şey, beni düşüncelerimden koruyacak bir sığınak aradım. Böyle bir şey yoktu. Sis ağır ağır dağılmıştı,ama tedirgin edici bir şey sürüklenip duruyordu sokakta. Belki gerçek bir tehlike değildi bu, soluklaşmış, saydamlaşmıştı.Ama sonunda insanın içine korku salan da buydu.
Ardımda, kentin içinde,geniş ve dümdüz yollarda,lambaların soğuk aydınlığında, yaman bir toplumsal olay can çekişiyordu, pazar gününün bitişiydi bu.
Yeniden yürüyorum.Rüzgâr,bir vapur düdüğünün çığlığını getiriyor.Yapayalnızım, ama bir kentte yürüyen ordu gibiyim...