“Sevgi, kişinin bütünlüğünü koruması koşuluyla birleşmedir”. Sevgi, güvensizlik hissinden dolayı almak değildir; vermekle, neşenin, ilginin, anlayışın, şakalaşmayın ve üzüntünün, yani içimizde “canlı olan tüm şeylerin ifadesi ve dışavurumuyla” başlar.
Bizler tek oluşumuzla kaygıya sürüklenen sosyal yaratıklarız. Toplum bu kaygımızın üzerine eğilebilmemiz için aynılık üzerinden sahte ve kolay yollar sunuyor.