İnsanlar sizin suskunluğunuzun üzerine daha iyi olasınız diye gitmezler. Onlarınki kimsenin işine yaramayacak kötücül bir meraktır. O merak, kendilerinin daha iyi durumda olduklarını görüp rahatladıklarında nihayete erer. Bir tecavüzden farksızdır. Birilerini konuşturmak, fotoğraflarını çekip sonra da çekmecelerde unutmak gibidir. Fotoğrafı çekilen öyle ya da böyle fotoğrafın bir gün kendisine geleceğini, verileceğini düşünür, umar. Oysa çeken, o ömürden çaldığı anları çekmecesine kilitleyip oracıkta unutacaktır.
Yokluğun birilerinin varlığına tesir etmesi gerekir. Etmiyorsa, kimse için önemli olmamışsın, kimsenin hayatında boşluğu hissedilecek bir yer dolduramamışsın demektir bu. Uçsuz bucaksız bir yalnızlığın orta yerinde yaşamışsın demektir.