Sezgin Aydın
@seduruna
Şu anda okuduğu kitap
Popülizmde liderin rolünü incelediğimizde hem demokrasiden uzak hem de faşizme yakın olduğunu görürüz.
Ekonomik sıkıntılar, yurttaşların eşitsizlik karşısında korkunç ihlallerin yaşandığına tanık olup temsilcilerinin genel bir kayıtsızlık içinde olduğu ve en güçlü olanların devlette daha fazla söz sahibi olduğu zamanlarda ortaya çıkarlar.
İktidardaki popülist liderler veya partiler, sırf çoğunluğun ele geçirilmesi ile tatmin olmazlar: Sınırsız güç ve mümkün olduğu kadar uzun süre iktidarda kalmak isterler.
Demokratik vatandaşların yoksullaşması, yöntemlerin iyi işlemesini zorlaştırır. Toplumsal çatlaklar güçlendiğinde bazılarının kaybedip bazılarının kazanması çok önemli hale gelir: Sonraki sırayı beklemek daha zor, hatta dayanılmaz hale gelebilir. Avrupa tarihinin kanıtladığı gibi, nüfusun büyük bir kısmının yoksullaşması çoğu zaman rejim değişikliklerine ve popülist liderlerin önderlik ettiği diktatörlük rejimlerine yol açmıştır.
Toplumsal (ve politik) dengenin var olması -ve devam etmesi- için geniş bir toplumsal yelpazeye ihtiyaç vardır. Demokrasi söz konusu olduğunda, bu yelpazenin sürdürülmesi, çok fakir olanlar sayıca az olduğu ve çok zenginler (sayısal bir azınlık olmalarına rağmen) kendilerini güvende hissettiği sürece kolaylaşır. Sorunlar orta sınıfın yok olması ve toplumsal kutupların radikalleşmesiyle açığa çıkar.