Bütün hayatımı kelimeler uğruna harcadım, içi boş kelimeler uğruna .Kelimelerin gerçek anlamlarını bilmeden , onlarla oynadım.Oyunları da kelimelerin içine tutukladım.
Bütün gevşeklik ve yumuşaklığın yanı sıra insafsızca bir yalnız bırakma yüzünden birbirimizi yersiz hırpalamalarla zayıf düşürüyoruz ;bırakın zaman her şeyi halletsin .
Düşüncelerini olgunlaştırana kadar beklemelisin Hikmet ,dedim kendime. Ağrılara ve kendine acımaya boş vermelisin .Biraz düşündüm ve sabrettim ; sonra , bizi bir de bu acımak mahvediyor albayım ,dedim.Başkalrına acımakla başlayan bu tehlikeli duygu , her zaman kendimize acımakla son buluyor.Kendimize acımaktan , başka işlere zaman kalmıyor.