Kalp aşkla dolup taşarken onu başkasının kalbine dökmek istermiş insan, her şey neşeyle dolsun, herkes gülsün istermiş. Ah bu mutluluk ne bulaşıcıymış!
Tek başına kalmak ne çok acı verecek biliyor musunuz? Düpedüz Yalnızlık! İnsanın ileride arkasına bakıp da hiçbir şey yaşayamamış olduğunu görmesi ne acı vericidir. Pişmanlığını vicdan azabını bile çekeceği tek bir şey yaşamamış olması hem de hiçbir şey yaşamaması... Bütün bu olanlardan sonra yitirilenlerin her biri sadece basit, aptal hayaller olacak! Hiçlikten ibaret olacak!