Sefa Çavuş
@sefacavus
Okur.
Kangren olmuş bir toplumun pörsümüş bireyleri, omzumuzda sizin yüreğinizdekilerden daha az alçaklık var: En mükemmeliniz bile bana direnmedi.
İnsanların duyguları daracık bir çevrede de, devasa bir çemberin içinde olduğu gibi rahatlıkla tatmin olabiliyor. Napoleon iki kere akşam yemeği yemiyordu ve Capucins Hastanesi’nde staj yapan bir tıp öğrencisinden daha çok metresi yoktu. Sevgili dostum, mutluluğumuz her zaman ayak tabanlarımız ile kafatasımızın üstü arasında yer alacaktır ve ister bir milyona ister bin franga mal olsun, içsel mutluluk algımız hep aynı kalacaktır.
Hiçbir şeye ihtiyacım yok. Gerçekten de, sevgili mösyö, ben kimim? Ruhu kızlarının bulunduğu her yerde dolaşan berbat bir ceset.
Gençlik adaletsizliğe yöneldiğinde bilincin aynasına bakmaya cesaret edemez; oysa olgunluk çağı kendini bu aynada görmüştür: Yaşamın bu iki evresi arasındaki tüm fark buradadır.
Ahlâkçıların insan yüreğinin dipsiz uçurumları diye adlandırdığı şeyler sadece hayalkırıklığının damgasını vurduğu düşünceler, şahsi çıkarın istemsiz davranışlarıdır.