Koca bir kalabalığın içinde bile olsan bazan sesler kesilir, fonda bir müzik duyar ve muhtemelen yalnızlık ve ya hüzün gibi bir duygunun başrolünde sahnede yer alırsın. Etraftaki her yer siyah beyaz olmuş sanki o karanlıkta tek bir spot ışıkla aydınlanmış, biraz terleyen, yumruğunu ve ya çeneni sıktığın, kalbinin ritminin bozulduğu, fikirlerin ezildiği ama hiç bir çarenin olmadığı harekete geçmek için bir sebebin olmadığı yine de yerinde duramadığın fark edildiğinde utandığın, açıklayamadığın ve yine de anlaşılmak, saygı duyulmak, yeterince onurluysan acınmamak istediğin bir an yaşarsın. O an!
...