Sefa Gürbıyık

Sefa Gürbıyık
@sefaries
*MECZUP* Ne zaman bir kitap açıp okusan, bir ağaç gülümser ölümden sonra yaşam olduğunu bilen. Belki içimizdeki çocuk yaşar, hayata olan inancını kaybetmez diye okumaya devam et..
Sevmeyi özledim biliyor musunuz? Kayıtsız şartsız bir gülüşü. Olur olmaz yerde ağzıma bir öpücüğün konmasını. Bir doğruya sevinmekten çok bir saçmalığa gülümseyebilen hoşgörüyü. 'Nerde kaldın' ayazını değil, 'hoş geldin' iyiliğini. Hiçbir şeyle yatışmayan yürek telaşını. Geceyi bir hayal hazinesine çeviren uykusuzluğu. Yumruk kadar bir yüreğe dünyayı sığdırma hünerini. Dünyayı yudum yudum aşka çeviren yalnızlığı..."
Reklam
"Gözyaşını küçümseyenin acısı da olmaz sevinci de."
Bütün güneşler sıcağını ve iyiliğini başka yerlere götürmüş de ona yalnız gölgesi kalmıştı.
"Kimse yaşamadan bilemezdi elbet, nereye, neden giderse gitsin, tüm yolculukların insanı çocukluğuna götürdüğünü."
Ömrümden öteye taşıdığım çocuk... Ya sen bu ülkede doğmasaydın, ya ben aşkı herkes gibi bilseydim.
Reklam