İSİMSİZLER
Özel eğitim öğretmeni olarak kalbime dokunan bir eserle tanıştım: İsimsizler.
Okurken bir kez daha gördüm ki; özel gereksinimli bir çocuk hayata çoğu zaman 1-0 geriden başlıyor. Ama asıl mesele bu değil…
Asıl mesele; görünmeyen önyargılar, sessizce yapılan ayrımcılıklar ve “istemiyoruz” cümlesinin farklı kılıklara bürünmüş hali.
Tam da bu yüzden “Empatiyle Güçlenen Okul-Sınıf” projesi benim için sadece bir çalışma değil, bir duruş.
Bir çocuk sınıfa ait hissetmiyorsa, sorun çocukta değil… sistemdedir.
Attığım her adımda;
Empatiyi büyütmeye
Farklılıkları görünür kılmaya
Önyargıları azaltmaya çalışıyorum.
Etkinlikler, söyleşiler, drama çalışmaları, aile iş birlikleri…
Hepsi tek bir amaç için:
Hiçbir çocuğun “isimsiz” kalmaması.
Ve benim hikâyem… Kayıp Kelebek
Aslında tam da bu yolculuğun içinden doğdu.
Kaybolmuş gibi hisseden, görülmeyen, anlaşılmayan herkes için…
Çünkü bazen bir çocuk,
sadece anlaşılmayı bekler.