Orhan Kemal'in ağlayarak yazdım dediği kitap "El Kızı".... Bu kitap benim Orhan Kemal ile ikinci karşılaşmamdı. Yazar, Cemile kitabında olduğu gibi El Kızı kitabında da toplumsal sorunları özellikle de toplumda kadının yeri ve toplumun kadına olan bakış açısını ele almış. Her şeyde olduğu gibi fazla iyilik ve fedakarlığın suistimal edildiğine değinilmiş. Kadınların kısıtlandığı ve erkektir yapar hegemonyasının sürdüğü bir dönem. Okurken sürekli burda ne olcak, sonra ne oldu acaba diye sürekli merak ettiğim bir kitap oldu. Bu hikayede beni en çok üzen tabi ki de Nazan ve Haldun oldu. En çok da Nazan... Çünkü Nazan kimsesizdi. hep sevilmek ve başkalarını mutlu etmek istedi. Bunun için kendi isteklerinden ve ihtiyaçlarından bile vazgeçti. Yapılan her şeye rağmen oğlunu, eşini ve hatta kaynanasını bile sevdi. Ah Nazan.... Bu kitabın en kötü yanı ise şu; Maalesef ki bir yerlerde bu hayatı yaşayan başka NAZANLAR'IN OLUŞU.... Mazhar: Nazan'ın eşi Hacer'in oğlu / avukat Hacer: Mazhar'ın annesi / gelin sevmeyen bencil bir kaynana Haldun: Nazan ve Mazhar'ın oğlu / kaos içerisinde büyüyen buna rağmen neşeli bir çocuk. Nazan: Mazhar'ın eşi / tipik bir anadolu kadını fedakar, sabırlı

El KızıOrhan Kemal · Everest Yayınları · 202615,1bin okunma