Heyecanlıyım evet. Yıllardır içimde bir köşede yaşayan o masum kör çocuğun hikayesini tamamladım. “ benim hikayemde tek gerçek sesler ve rüzgarlardır.” diyordu . Hikaye bittiği zaman öylesine sarsıldım ki sanki ben roman değilde roman beni yazmış gibi. Okunsun diye değil. Ölmeden arkamdan bana huzurla bakacak bir hikayeyi yazmış olmam. Şiirlerim ve anlattıklarım. Şimdi bir köşede oturmuş “ Şimdi ben ne yapacağım ?” diye düşünüyorum.