liza
@sehven_
kendini daima yenmeye mecbur olan|
Onlara, 'güle bakın ne güzel açmış' diyorum.
Onlar gövdesindeki dikene bakıyor.
'Bakın ne güzel rengi, kokusu' diyorum.
Ellerimle dikenlerini dahi örtüyorum.
Bu sefer de ellerimi kanatıyor.
Şu gülü gözler imkânı yok görmüyor.
Dikeni de ben gösterdim sanıyor.
Şayet, gülü görseydi gözleri,
dikenleri örtenin, kanamazdı elleri.
Reklam
Ama bu çekemeyenler dostlarımın arasındaysa, itiraf edeyim, onlardan nefret etmemek için kim olduklarını bilmemeyi yeğlerim.
'...öyle ki uzun süre ruhunun penceresinden iç yaşamına baktığında güneşte lekeler görüyormuş gibi oluyordu.'
Reklam